آخرین مطالب
امکانات وب
آیت الله وحید خراسانی حفظه الله:
حالا چنین بشری کجا جای آن دارد که ما اطراف او بتوانیم حرف بزنیم؟(منظور ایشان امام زمان علیه السلام است) تبصبص کلب هم غلط است.(تبصبص به دم جنباندن اطلاق میشود) اینم غلطه چرا؟ برای اینکه ما هنوز امتحان نداده ایم که سگ هستیم! سگ یک درگاهی هزار سنگش هم بزنند باز میاد و اونجا سر می گذاره. ما هنوز یک سنگ نخوردیم که از این دربار برگردیم. بنابراین معرفت که خبری نیست از تبصبص کلب هم استغفار می کنیم فقط چیزی که هست. آقایی است چه آقایی! کریمی است چه کریمی! جوادی است چه جوادی! مگر به برکت خون جدش به ما نگاهی کند. و الا نه اینکه ما سگی هستیم و آمده ایم در خانه او و سری می جنبانیم. ما از سگ بدتریم! از سگ پست تریم!
پ.نـ اول : طوبی لمن کان عیشه کعیش الکلب و فیه عشر خصال: الاولی لیس له مال، الثانیة لیس له قدر، و الثالثة الارض بیت له، الرابعة اکثر اوقاته یکون جائعاً، الخامسة اکثر اوقاته یکون ساکناً. والسادسة یحول حول البیت باللیل و النهار و السابعة یقنع بما یدفع الیه و الثامنة لو ضربه صاحبه مأة جلدة لم یترک باب دار صاحبه و التاسعة یأخذ عدو صاحبه و لا یأخذ صدیقه، العاشرة اذا مات لم یترک من المیراث شیئاً
پ.نـ دوم : جدای از اینکه چنین خطاب ها و تشبیه هایی چقدر درسته و چقدر غلط و چقدر و از چه کسی میتونه به جا باشه یا نا به جا، این صحبت های آیت الله وحید خراسانی رو فقط برای تذکر به خودم گذاشتم
برچسبها: تذکر, حسین وحیدخراسانی, امام زمان علیه السلام, امام حسین علیه السلام