حضرت خورشید

یک بوسه از لبان خدا چید هرکسی

از هر شعاع حضرت خورشید! هرکسی

از چهرهها گذشت، گرفتار نقطه شد

خال لب نگار مرا دید هرکسی

برخواست از سریر ولی سربلند شد

سر را به خاک میکده سایید هرکسی

جام و لب و تمام وجودش معطر است

یک جرعه از لبان تو نوشید هرکسی

خورشید! روشناییمان از جمال توست

آتش گرفت، روی تو بوسید هرکسی

الهی و ربی من لی غیرک؟...